Są to mini-placówki, w których wychowuje się do 8 dzieci (wyjątkiem są sytuacje, gdy do rodzinnego domu kierowane jest rodzeństwo – wówczas dzieci może być więcej, aby nie rozdzielać rodzeństwa). Rodzinny dom dziecka to taka rodzina wielodzietna. W takim domu wychowuje się od 4 do 8 dzieci. Rodzice, którzy decydują się na prowadzenie rodzinnego domu dziecka, muszą mieć zabezpieczenie lokalowe – tzn. muszą mieć swoje własne mieszkanie (chodzi o to, by motywem podjęcia tej pracy nie były problemy mieszkaniowe). Rodzinny dom dziecka najczęściej funkcjonuje w lokalu, który należy do Gminy Miejskiej Kraków lub organizacji pozarządowej, która dysponuje taką nieruchomością i chce ją przeznaczyć na rodzinny dom dziecka. Rodzice przeprowadzają się do tego domu i tam wychowują dzieci, które zostają skierowane przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej. Aby prowadzić rodzinny dom dziecka, wystarczy mieć średnie wykształcenie i przejść szkolenie w ośrodku adopcyjno-opiekuńczym, które zakończy się uzyskaniem kwalifikacji i pozytywnej opinii. To, co jest najistotniejsze w przypadku osób, które podejmą się powadzenia rodzinnego domu dziecka, to ich osobowość, umiejętność radzenia sobie z problemami, z którymi przyjdą dzieci, i które będą się pojawiać podczas codziennej pracy z dziećmi. Ale przede wszystkim, trzeba kochać dzieci i umieć dawać im miłość. Trzeba też potrafić współpracować z rodzicami biologicznymi dzieci i mieć umiejętność budowania dobrych relacji w tej złożonej sytuacji.